Een afscheidsritueel …

Rouwen om ongewenste kinderloosheid kan een verwoestende ervaring zijn. Het verdriet raakte mijn leven zo diep en zo wijd, dat het een bijna verlammend effect had. Toen ik eindelijk om hulp vroeg kon ik het verdriet verwerken in een gefaseerde aanpak. Wat mij hielp de enorme omvang van het verdriet op te breken in kleinere, beter beheersbare brokken.

Een van de stappen die ik genomen heb in die gefaseerde aanpak was het schrijven van een brief aan mijn ongeboren kinderen. Het was een oefening waar ik helemaal niet helemaal op was voorbereid toen het gebeurde. Mijn man en ik waren op dat moment op vakantie in Portugal en ik was in de vakantiemodus en was met mijn gedachten niet helemaal bij de oefening.

Toen ik werd gevraagd om een brief te schrijven, schrok ik enorm en in lichte paniek zocht ik de hotelkamer door naar een stuk papier om op te schrijven (een blaadje met daarop de instructies van het kluisje was alles wat ik kon vinden). Nadat ik een beetje was gekalmeerd en begon te schrijven, kwamen de woorden vanzelf. Een brief schrijven naar Oscar en Katie-Thomas (de namen die we voor onze kinderen hadden gekozen lang voordat ik ziek werd) voelde bijna normaal en toch zo vreemd.

Nadat ik klaar was met schrijven nam ik de brief mee naar het restaurant waar ik met mijn man ging eten en deelde ik de inhoud met hem. We werden allebei erg emotioneel en maakten een wandeling langs het strand van ons geliefde kustplaatsje in het zuiden van Portugal. Het dorp heeft altijd gevoeld als onze veilige haven, onze ontsnapping uit de realiteit tijdens pittige momenten in ons leven. Ik herstelde daar van mijn ziekte en we hebben er door de jaren heen veel diepgaande gesprekken gehad over het leven. Deze keer voelde het allemaal anders en was het schrijven van de brief hier juist erg toepasselijk.

Op het strand verbrandden we samen de brief. We lieten de as over het zand en de zee uitwaaien en hielden elkaar stevig vast terwijl de tranen bij ons allebei stroomden. De hemel was helder, de maan scheen op ons en terwijl de wind de as meenam, fonkelden twee sterren boven ons. Het was alsof Oscar en Katie-Thomas vanuit het heelal op ons neerkeken. Alles kwam daar “full circle”, het klopte.

De volgende dag waren we terug op het strand om te genieten van de zon en toen ik de golven hoorde, voelde alles gewoon goed. Mijn hart voelde lichter en ik voelde me closer bij mijn man dan ooit tevoren. Er was liefde en leven in mijn hart.

Totaal onverwachts schreef mijn man de volgende dag dit op zijn social media pagina;

“Als onderdeel van Karin’s leerproces in het omgaan met alles wat er de afgelopen jaren gebeurd is, met name de ongewenste kinderloosheid, is haar gevraagd een afscheidsbrief te schrijven aan onze ongeboren kinderen… We hadden hun namen al uitgezocht, lang voordat alle shit begon, en tijdens het eten gaf ze mij haar afscheidsrede aan onze verloren engeltjes; Oscar en Katie-Thomas. In eerste instantie wilde ik er niet in mee gaan maar nadat ik haar liefdevolle woorden van afscheid aan de zieltjes die we nooit zullen ontmoeten had gelezen, waren ze ineens echt… Voor het eerst kon ik me ze inbeelden en sterker nog, ik kon ze horen lachen en het was op dat moment dat ik wist dat ook ik afscheid moest nemen. We hebben de brief verbrandt hier in het maanlicht langs de kustlijn van ons geliefde Portugal en gezien hoe de golven de as meenamen de nacht in…Het was, en zal dit altijd blijven, een magisch moment in ons leven wat we nooit zullen vergeten. Vandaag is mijn hart lichter en vol van liefde en daar ben ik dankbaar voor. Ik ben niet een gelovig man, maar ik wens jullie allemaal vrede toe. “
Deze letters lagen in het zand voor het restaurant waar we langs liepen over het strand en lichtten op dat moment op…

Dit ritueel deden we een paar jaar geleden en natuurlijk denk ik nog vaak aan onze ongeboren kinderen. Ik heb nog steeds momenten waarop het verdriet me hard treft en dagen die zwaar zijn. Maar als ik dan aan die avond daar op het strand in Portugal denk, kijk ik omhoog naar de lucht en glimlach. Het ritueel heeft me geholpen los te laten en helpt me reflecteren met een hart vol liefde …

Geef als eerste een reactie

Geef een reactie

Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


*